Vele onder ons zullen zich ergeren aan de onfatsoenlijke uitingen in onze maatschappij. Helaas zijn dit er te veel om op te noemen.
Denk eens aan de PMD zakken die daags na de ophaaldag alweer opgehangen worden aan de lantaarnpalen. Dit mag niet, maar we doen het toch. Denk ook eens aan de grote monden, die docenten en zorgverleners krijgen. Het hoort niet, maar we doen het toch.
Het ergste zijn de bedreigingen, die onze hulpverleners krijgen: politie, brandweer en ambulancemedewerkers. Dit mag niet, maar doen het toch. Waarom toch, waar is onze beschaving gebleven? Hebben we als ouders en opvoeders onze taken verwaarloosd, of zijn alleen de sociale media de boosdoeners?
Zou het helpen, als we telkens twee raddraaiers in politie, brandweer of ambulance-outfit meesturen, als deze hulpverleners op pad gaan? Als de jongelui mee kunnen met ME en ook door het vuurwerk of door een vuurwerk kanon bejegend worden, ervaren ze hoe het is om voor hete vuren te staan.
Misschien werkt het genezend? Maar dichter bij huis: de PMD-zak kan toch ook thuis blijven en daags vóór de ophaaldag buiten gezet worden? Denkt niemand dan na wat de gevolgen zijn van een opengehaalde PMD zak? Wie gaat het dan opruimen? Klagen naar de gemeente, terwijl we het zelf veroorzaken! Ik hoop dat we allemaal iets toleranter worden en de moed hebben om elkaar te corrigeren waar het nodig is.
Nog meer ideeën om ergernissen op te lossen laat het ons weten, misschien kunnen we er samen iets aan doen.
Louis Spoelstra
Bladel Transparant – nummer 15 op de kieslijst
L.spoelstra@bladel.nl